sanırım bildiğim kelimeler içinde tanımı en zor olan. buraya yazarken cesaretimi kıran, ellerimi titreten.
bir durum değil aşk. his denecek kadar dar bir kavram da değil, yaşama amacı denecek kadar geniş de. en yoğun his olması muhtemel insan hayatında, bundandır ki tanımı zor bir şeydir. şey. çünkü "bu" diyemeyeceğiniz bir "şey" aşk.
bir bütün değil aşk, bazen sevgilinin açık mavi tokasını tüm bakışlara rağmen bileğinde taşıyabilmek; bazen hediye ettiği bilekliği koklarken uyuyakalmak, bazen yolladığı şarkıyı defalarca ard arda dinlemek. gün boyunca aslında zihninizin bir kısmının hep "o"nu düşündüğünü bilmek. katlanılmaz gelen duygulara katlanabilmek, bunun sizi mutsuz etmemesidir. onursuz, gurursuz biri olduran bunun yanında üzmeyendir. kucağa alınamayan bir bebek gibi saf, elini kaynar suya sokmak kadar somuttur bazen. sapkınlıktır aşk. eski sizi yeni size bağlayandır. ağlatmadan acıtan, güldürmeden huzur verendir. ilk öpücüğün etkisi aylarca süren emsalsiz duygusunu da, ayrılmadan saatlerce sarılma isteğini de içerendir. bağlılıktır aşk, bağlanmaktır. anlamınızdır. umudunuz, "bir gün.."ünüzdür.
