"Dur ya ben bugün çok sıkıldım artık yaşamayayım bari" diye karar verilip yapılmadığı için sağlıklı bir ruh hâlinde ve mutlu hissedebilen insanlar tarafından yargılanmaması gereken eylem. Bazen çevredeki kötü insanların yaptıklarının ve sözlerinin baskısıyla intihardan çok cinayet gibi bir şeyken bazen de kişinin kendine dair tüm inançlarını, hayallerini, heyecanlarını uzunca bir süre için yitirmiş olması ve bir şeylerin değişmeyeceğini düşünüp kendinde çabalayacak güç ve değerlilik duygusunu göremediğinden her gün her saat kalbindeki o boğucu hisle mücadele etmekten yıldığı için de başvurulabilir. Ya da belki bir şeylerin birikmesiyle patlak veren bir cinnetle planlanmadan yapılmıştır. Hâlâ çevresinde sevdiği/sevildiği insanlar olup onları üzmemek adına bu eylemden geri duranlar da muhakkak vardır. Dünyada yaşayan insan sayısı kadar çeşitli psikolojik hâl varken, hayatı ve psikolojisi normal seyreden ortalama bir insan ölümden korkarken, hiçbir kimsenin yargılamaya haddi olmayan bir konudur. Yanlış anlaşılmasın intihar güzellemek gibi bir niyetim yok. Hatta evet çok üzücü bir şey keşke kimse yapmasa, yaşam olduğu sürece umut da vardır, eksilere düşüp hayatını güzel yerlere taşıyabilen onlarca insanın olduğunu biliyoruz, herkes güzel bir yaşamı hakeder ve biriciktir. Keşke birilerinden yardım isteseler, birileriyle oturup hallerine bir çözüm bulmaya çalışıp umutlarını kaybetmeseler. Ama birileri bunu tercih ediyorsa, onların iç dünyasını bilemediğimizden yargılamak da bize düşmez.
