ilk geldiğimde hayranlık duyduğum, harika anılar yaşadığım ama şimdilerde ise beni boğan şehir. etrafta herkes fütursuzca eğlenirken, hiçbir şeyden keyif alamayıp tek yaşamanın zor olduğu şehir de aynı zamanda. insanların birbirlerine verdiği değerin opsiyon fazlalığından dolayı azaldığı, ilişkilerin günübirlik, boş ve gerçek dışı olmasının fazlasıyla arttığı şehir. çok arkadaşımın, çok güçlü iletişimlerimin olduğu ancak. akşamları oturup bir şeyler içerken hayata dair sohbet edemedğim, sevecek birisi bulamadığım şehirdir. okyanus ortasında susuz kalmak gibi bir şey.