11.
-
hasan hüseyin korkmazgil'in güzel siiri.
"incecikti
gül dalıydı
dokunsam kırılacaktı
dokunmadım
kurudu"
kismi bana nedense özdemir asaf'in siirini hatirlatti.
Geleceğim, bekle dedi, gitti..
Ben beklemedim, o da gelmedi.
Ölüm gibi bir şey oldu..
Ama kimse ölmedi.
"Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç"
kan sarhoslugu nasil bir sarhosluk acaba.
