Şu skik dünyada daha iyi olmalarını, güzel yaşamalarını mutluluğu tatmalarını içtenlikle istediğim birkaç insan var...ölümün en acı tarafı ise burada gelip koyuyor bana.
derdim yok olup gitmek değil... içimdeki bu sevginin de insanın bilinci gibi toprağa girdikten sonra gitmesi.
birlikte ne kadar yaşanırsa yaşansın, sevginin kapsamı yaşanan bu yılları az bulduktan sonra her ölüm katliamdır be... Çok ama çok acıtan şey, sınırını dahi bilmediğin değere/sevgine sahip insanların yanından bir daha görüşmemek üzere ayrılmak işte.
Hoş, yaşarken de başımıza geliyor ya...neyse!
