son peygamberdir, her bakımdan mükemmel ve hiç bir anlamda bir eşi olmayan ve Allah (c. c.) ile en yakın olandır o hiçbir yaratılan onun görüp duyduğuna ve ilimine vakıf değildir olmamıştır.
kendi sahabelerine şuan yaşayan müslüman'ları bahsederken kardeşim diye bahseder ve ümmetine inanılmaz derecede düşünen ve seven, yüce peygamberimiz ile azrail a. s arasında son anlarındaki konuşma;
--spoiler--
Azrail bir bedevi kılığında yeryüzüne iner ve Peygamberimizin kapısını çalar Ashab: "kim o" diye seslenir, "bir misafir der kapıdan ve kapıyı açmalarını ister Ashab kovar onu sonra gel diye Bu sefer yine kapıyı çalar Azrail Yine: "kim o" derler Aynı ses bu sefer şiddetlenmiştir
Ashab ın dizlerinin bağı çözülür Azrailin sesini duyunca Peygamber Efendimiz de sesi duymustur ve gelenin Azrail oldugunu bilmektedir
Ashab'a onu içeri almasını ve kendilerinin onunla kendisini başbaşa bırakmalarını ister
Bedevi kılığında Azrail içeri girer, ashab dışarı çıkar ve Azrail : "Ya Resulallah , Allahu tealanın selamı var Iznin olursa emaneti almaya geldim" Resulallah : "Daha değil, zamanı var" der Bu sefer Cebrail gelir Efendimize Der ki : " Ya resulallah , gökler senin için hazırlandı , melekler saf tuttu gelişinizi gözler Cennetin kapıları senin için açıldı Cennet senin için hazırlandı" der Peygamber Efendimiz mahsundurUzgundur Söylenenlere sevinmez bile Cebrail as ' a sorar Efendizimiz : " Daha müjde ver" Cebrail: "Ya Resulallah, herşey , herkes gelişinizi beklemektedir Arş sizin için hazır, Cennet sizin için hazır Daha ne müJde vereyim? " der
Resulallah : " Ümmetimden haber ver sen bana, onların durumu ne olacak ben yokken " der Cebrail as gider Allah (cc)'ın huzuruna, tekrar gelir ve: "Ümmetinden % 30 u kurtulacak der Peygamber efendimiz ağlamaya baslar Cebrail'e: "Daha Müjde ver", der
Cebrail as gider Allah (cc)'ın huzuruna tekrar gelir, sonra Peygamberimiz'e döner ve: "Ümmetinden yarısı kurtulacak" der
Efendimiz yine ağlamaya başlar ve: "Daha müjde ver", der
Bu sefer Cebrail gider yine gelir ve: "Ya Resulallah, sana tabi olan, Allah (cc)'a şirk koşmayan sünneti seniyyene sımsıkı sarılan tüm ümmetin kurtulacak", der
Peygamber efendimiz rahatlar Hz Fatıma validemizi çağırı, kulağına eğilerek fısır fısır birseyler söyler Fatıma hazretleri ilk önce ağlar Peygamber efendimiz yine eğilir kulağına fısır fısır bişeler söyler Bu sefer Fatıma Hz leri gülmeye başlar
Ashab merak eder ve ilk fırsatta sorar neden ilk önce ağlayıp sonra da güldüğünü Söyle buyurur hz Fatıma: " Babam bana yakında öleceğini söyledi ilk kulağıma fısırdamasında o yüzden ağladım Gülmeme gelince, bana benden sonra ilk gelecek olan (ilk ölecek müslüman) sen olacaksın dedi ona da güldüm ", der Ve Peygamber efendimizden sonra sadece 6 ay yaşar
Peygamber efendimiz Azrail'i çağırır ve: "Emanetini al", der
Azrail canını almaya başlayınca, Peygamber efendimiz çok terler ve yüzü kızarmaya başlar Azrail'e der ki : "Ya Azrail, ümmetimin canını da böyle mi alacaksın?" Azrail buyurur ki : "Ya Resullalah , kimsenin canını sizin ki kadar kolay almadım, almayacağım" Efendimiz ağlamaya başlar "Ümmetim bu acıya dayanamazOnların acısınıda bana yükle, canımı öyle al", der Ve Peygamber efendimiz şahadet parmağını kaldırıp 3 kere: "Şahit ol yâ Rab (ya Refiki ala )", der ve canını teslim eder.
--spoiler--
her aklıma geldiğinde kalbim bir farklı hissediyor, duygulanıyorum.
