Şu an yaptığım eylem. Bir yandan ağlıyorum bir yandan yazıyorum. Belki saçma gelecek buraya yazmam ama benim bu hallerimi kimse bilmiyor. Öyle kimseye de sorununu anlatan biri değilim. Elimden gelen tek şey yazmak ve içime atmak. Ağlamak istemiyorum ama bir yandan da kendime engel olamıyorum. Artık çok güçsüzüm. Hayatımın bir amacı olmamasından , beni kimsenin anlamamasından , mutsuz olmaktan çok yoruldum. Ben kimin Nasıl bu kadar kalbini kırdım ki hayatımda böyle şeyler yaşıyorum. Ağlamaktan gözlerim şişti. Göz kapaklarımı kaldıramıyorum. Lütfen , lütfen bana güç ver. Hayata küsmek istemiyorum.
