kaçınılmaz olan yegane şeydir. kaçınılmaz ve yegane şey deseydim; yanlış olurdu.
eskiden insanlar, kuru kafaları şömine mermerinin üzerinde ya da masanın başında dekor olarak kullanırlarmış. ölümü hatırlamak, ölümün olduğu yerde, geride kalan her şeyin ciddiyetinin sürekli bir sorgulanmaya tabi tutulmasını sağlar.
kendi varoluşsal kaygılarımızdan kaçmak için ölümü bile nesneleştirme çabası, ölümle kurtulacağımızı düşündüğümüz şeyleri kabul edemeyişimizi göstermez mi?
