Annesi makbule hanım anneannemlerin kapı komşusuydu. Çok fakirdiler. Babaları var mıydı yok muydu başlarında onu hatırlamıyorum konuşmalarda hiç bahsi geçmezdi. Anneannemlerin zamanında çok yardım ettikleri söylenirdi. Tüm mahalleli edermiş ama dedem nazillinin ilk sarraflarından dolayı zengin olduğu için esaslı yardımı o yaparmış, hatta epey bir süre ev kirasını bile ödedi galiba.
O yoksulluk nedeniyle rıdvan o kadar çelimsiz bir insan. Yetersiz beslenmenin sonuçları.
O yüzden annesinin ölümünün acısı biraz farklı gibi. Her annenin ölümü çok acıdır ama bir de hayatını hep sıkıntı, hep sefaletle geçirmiş, gün yüzü görmemiş annenin ölümü biraz daha acı sankı. Küçük bir çocuk olarak annenizin gözlerinizin önünde nasıl acılar içinde olduğunu görerek büyümek ayrı, her anıyla mutlu, bir eli yağda bir eli balda, hiç sıkıntı çekmeyen bir annenin yanında büyümek farklı.
Allahtan Rıdvan çok zengin oldu da ileri yaşlarında bile de olsa annesini biraz rahat ettirebildi. ilk işi ona ev almaktı zaten.
Ama küçüklüğündeki annesinin sıkıntılarını acılarını dindirmek için çok geç artık. Otuz tane ev alsa da makbule hanımın hayatı çöp olmuştu bir kere...O yüzden daha bir üzüldüm Rıdvan'ın kaybına. Hiçbir zaman o günlerini telafi edemeyecek olması, bunu bilmesi, annesini başkalarının elinden bir kap yemek alacak kadar muhtaç halde görmesi...çok üzücü olmalı.