üzüntüyü gördüm insanların gözlerinde. herkes üzgündü. tanrı ihtiyacımız olduğu için vardı ve üzüldüklerinde tanrıya yalvarıyorlardı. üzgün olduklarını görüyordum, çok üzülüyordum. özelliklede o özürlü çocuğa. ona asla ögrenmemesi gereken sözleri öğretiyorlardı.yürümek, koşmak, yüzmek...asla yapamayacaktı bunları, aşık olduğu öğretmeni gibi bir güzeli asla koluna takıp gezemeyecekti. üzgündü, herkesten daha çok üzgündü. onu bu yüzden öldürdüm. insanlar üzülmesin diye, o daha fazla acı çekmesin diye.
