bir seçim yapmak zorunda kalmaktır.
genelde bireyin psikolojik hiç bir çıkış yolu kalmadığında, insanın kendisine maddi ya da manevi yardımın gelmeyeceğine emin olduğu, o saatten sonra yaşamanın ölüm karşısında çok daha fazla acı vereceğine kesin olarak hükmettiği anlarda karar verilir. bu eşiğin geçildiği anlardaki insan psikolojisini aynı şeyleri hissetmeyen kimse de anlayamaz.
intihar eden gitmiştir ve artık bilinç sahibi bir canlı değildir artık. doğumdan önceki gibi yoktur.
geride kalanların bu hususta yazdıkları, düşündükleri, hissettikleri laf-ı güzaftır ölen için.
o nedenle intihar etmek şöyle kötüdür, şöyle korkaklıktır, şöyle günahtır vb düşünceler intihar etmiş bir insan hakkında bir değer taşımaz. yaşayan insanlar için de anlamı yoktur çünkü dediğim eşiğe bunu yazan birisi bile gelebilir. dünyada intiharlar asla bitmeyecektir.
o nedenle o eşiğin nasıl bir eşik olduğuna / olabileceğine kafa yormak daha mantıklıdır.
