it gibi özlenen. kendisini sevmeye çalıştım her zaman, huyuna gitmeye çalıştım ve çok şeyler de öğrendim kendisinden lakin kafalar uyuşmuyordu. zevkler başka, düşünce tarzı başka falan... yine de bile bile denedik, uzattıkça uzattık ve sonunda kopuverdi. önce hiç üzülmedim, sevimdim hatta. ama şimdi farketdiyorum ki hergün kendisini 10ar kez anar olmuşum, "o olsa şöyle derdi, o bana bunu böyle yapma demişti, onunlayken şuraya gitmiştik, onunlayken bunu da yapardık" vs vs vs...
koyuyor be. olmayacağını hissediyorsanız başlamayaın allasen.
