ezel benim için kesinlikle türk televizyonculuk tarihinin en iyi işidir... ezel kadar derin ve kusursuz bir senaryo daha görmedim ezel bir masal gibi ama hayat kadar gerçek ve epik bir masal öyle bir senaryo ki bu senaryoyu bir roman olarak sunsan okuyuculara ama yazarını söylemesen insanlar bu eseri ancak üstad dosdoyevski'nin yazdığını ve yazabileceğini düşünür her zerresi ince ince dokunmuş senelerce emek verilmiş kıymetli bir halı gibi düşünün o kadar iyi bir eser. ben her yalnızlığım da her kaybedişim de kendimi ezel bayraktar'ın epik hikayesini izlerken bulurum çünkü ezel'de hayatın her duygusu her olayı var utanç mutluluk iyilik kötülük vicdan aşk intikam sadakat ihanet kazanma kaybetme 0 dan hiçlikten yeniden başlayabilme ve en önemlisi umut etmek mutlu bir son olabileceğine inanmak ! ezel benim için sadece bir dizi değil istisnasız herkesin izlemesi gereken insanlara hayatı öğreten bir hayat dersidir... bu güzel eserin sahipleri kerem çatay , kerem deren ve uluç bayraktar'a sevgi ve saygılarımı sunuyorum... ezel hiçbir zaman unutulmayacak tıpkı hayat ve ölüm kadar gerçek olan her karakterine ayrı bir roman yazılabilecek kalitede olan ölümsüz bir eser...
(bkz: bir ihtimal daha var)
