Hayatımda kahramanım dediğim (çoğu kadın gibi) kişinin -babamın- yanlışlarını görünce kendimi berbat hissediyorum. Ona da güvenemeyeceksem bu hayatta ne bok yemeye yaşıyorum diye düşünüyorum.
Neden yeni insanlarla tanışıyoruz, neden yeni insanları hayatımıza alıp özelimiz yapmak için kendimizi paralıyoruz?
