ölümün fragmanı olmaktan öte bir şey değil ne yazık ki. ne kadar yaşarsan yaşa sonsuz zaman ve uzay düzleminde küçük bir andan fazlasını doldurmuyoruz. ölümün katılığı ve bilinmezliği karşısında çaresiziz.
yitip giden canları, özellikle ünlü önemli simaları gördükçe keşke bir cennet ya da ölümden sonra sevdiklerinle bir arada olabileceğimiz bir seçenek olsa diye umut ediyorum. ama toprakta çürüyen bir cesetten başka bir şey kalmayacak ardımızda. bizi tanıyan hayatlarına etki ettiğimiz birkaç kişinin bilincinde kalacağız belki. onlar da göçünce hiç var olmamış gibi olacağız. o yüzden bazı şeyleri çok ciddiye almamak kafaya takmamak gerek. şu kısıtlı zamanı güzel geçirebilmeli.
