canım, ciğerim, hayatımın en güzel ve en kötü zamanlarını bana yaşatmış olan, derdini de sıkıntısını da iyiligini güzelligini de ayrı sevdigim canım şehrim. üniversitemin bulundugu şehir. yaklaşık 3.5 aydır uzagım ve ilk defa bu kadar uzak kaldım. hoş, sadece üçüncü seneme girecegim eskişehirde. ama ömrümün geri kalan kısmını geçirdiğim istanbul'a bin basacak şehrimdir. burda yaşaması, aşık olması, müzik dinlemesi, eğlenmesi, evde pineklemesi hatta can sıkıcı şeyler yaşaması bile güzeldir. hayatımın en büyük "iyi ki" si olan üniversite tercih listeme birinci sıraya eskişehiri yazmammış. ne de güzel yapmışım.
defalarca denk geldiğim halde alışamadığım ve hala şok olduğum tek şey: "ulan siz birbirinizi nerden tanıyorsunuz?" durumu. herkes birbirini tanıyor çok enteresan. meğer dün cafede tanışmışlar. geçen hafta barda tanışmışlar. meğer o garsonmuşta şey olmuş. aynı fakültedelermiş. bilmemneymiş. hep öyle mazeretler çıkıyor.
her neyse, aşıgınım eskişehir. sadece 20 gün kaldı. koskocaman ve kesintisiz bir sene için geliyorum! (tabi eğer paramın yine anasını ağlatıp istanbula çalışmaya dönmek zorunda kalmazsam)
