12 yaşındaydım. o anda dört kardeş hiçbirimiz uyanmamıştık. ve babamın bizi uyandırışı "deprem oluyor" dediğini biliyorum. babamın tekbir sesleriyle anam en önde bizler ortada babam ise en arkada apartman merdivenlerinden hızlı adımlarla indik ve sokağa çıktık. hamdolsun bize bir şey olmadı.
allah vefat edenlere rahmet eylesin. biz yılda bir hatırlıyoruz belki ama ailesini kaybedenler her gün yaşıyorlar bu acıyı.
