büyük cesaret.
hani kadınlar anne olunca o kadar mutlu olurlarmış ki doğum sancısına rağmen tekrar anne olmaya çekinmezlermiş ya bu da onun gibi sanırım. insanlar yoğun ya da az rastlanan bi mutluluk anı yaşıyor ki bi ömür aynı insanla iyiyi de kötüyü de paylaşmayı göze alabiliyorlar galiba.
yani kavga ediyorsun ama hala aynı evdesin ve barışıyorsun affediyorsun. arkadaşın yapsa rahat rahat bi daha yüzüne bakmazsın ama burada öyle bir lüks yok. ya da yalnız kalmayı istemen saçma gibi...
