Toparlandım, iyileştim ve belki de ilk kez birinin yaralarını sarmaya hazırım. Eskiden olsa kendi derdim bana yetiyor derdim başkasının beni iyi etmesini isterdim ama artık öyle değil.
Onun yaşadıklarına ondan fazla üzüldüm. Sanırım büyümek ve birine destek olmak böyle bir şeymiş. Ne kadar bencildim düne kadar ne kadar çok şey yaşadığımı düşünüyordum.
Bu işin sonu olur mu ya da ne olur bilmiyorum ama bana umut oldu. Sevmek marifet değilmiş çok sevmek ağlamak sızlamak marifet değilmiş. incinir, üzülür diye içinin sızlamasıymış marifet...
