en cok korktugum cekindigim inanc sahibine mensup insan, bu nasil bir ic kuvvet ve dirayettir, aslinda bu yonuyle ateistleri takdir ediyorum, yillar once, bir yabanci arkadasim bana ateist oldugunu soyledikten sonra sunu eklemisti, aslinda bir dine inanmak istiyorum, kendimi zorluyorum ama inanamiyorum.
simdi bu dusunceden hareket edersek bizde de suc var mi acaba, ateist soyle kotu boyle zararli demek kolay, acaba yuce dinimiz olan islami onun peygamberini, insanliga rahmet veren kuran-i kerim i tam anlatamiyor muyuz?
tabii ayni sorulari kendilerine hristiyan kardeslerimiz de sorsun kendi ulkelerinde neden ateiszm, agnostizm bu kadar yaygin diye?
kisisel tespitlerim vatanimizda sayilari az olmakla beraber, bu kardeslerimizide islamin rahmet dolu yuzuyle tanistirmamiz gerekir.
