bana askerliğimi hatırlatan dizidir. murphy kanunlarının bana işleyişi gereği şansıma oldukça zor ve sıkıntılı bir birlik gelmişti. birlik sürgün birliğiydi ve birlikte her türlü sabıkalı adam mevcuttu. (bunu kars'taki birliklerin askerleri bile söylüyordu) bir nevi hapishane türevi gibiydi. hatta hapishaneden yeni çıkmış, askelik hizmeti için bizim birliğe gönderilmiş ellili yaşlarda bir abi vardı "bir hapishaneden çıktık ötekine girdik aq" falan diyordu bize. prison break dizisini evde zevkle izliyorduk ama o dizinin bir gün dizinin hayatımda gerçek olacağı hiç aklımın ucundan falan geçmemişti. gerçekten böyle ortamlarda bulunmak zor bir psikolojidir. ben ordayken kaç tane intihar eden asker duydum artık bilmiyorum. bizim bazı kısa dönem arkadaşların da psikolojileri bozularak pdrm'lik olmuştu. bir gün yatakhanede kısa dönemler arasında konu açılmıştı; hapishanede mi olmak istersiniz yoksa böyle bir askerlik de mi diye. ben dahil çoğu kimse hapishaneyi seçmiştik. hatta ben zaten kendimi burda prison break'deki sona hapishanesi gibi bir yerde hissediyorum" demiştim. diziyi bilenler o an kahkahaya boğulmuşlardı. sayıca büyük olan 15 aylıklar birlikte büyük olaylar çıkarır, kısa dönemler de bu duruma şaşırır, kendini onların taşkınlıklarına karşı savunmaya başlardı. (kısalardan da çok psikopat vardı *) gideriz şikayet ederiz üstteğmene uzun dönemlerin yaptıklarından dolayı. üstteğmen "siz daha bir şey görmediniz; biz bile bunları zor zaptediyoruz burada, olanlara alışacaksınız" falan diyordu. o derece enteresan bir yerdi. al sana işte favorin olan prison break dizisi diyordum kendime orada. * bu arada hala rüyamda o birlikte kendimi görür ve gün sayarım. zaman bir türlü geçmek bilmezdi orada, işkenceydi günler resmen. neyseki gün geldi bitti, s.ktir olup gitti.
