sabah gevezenin programında dinlediğim beni koparan olaydır. telefonla yayına bağlanan bir ablamız anlattı. annesi karadenizliymiş, her gün fıkra gibi yaşıyorum zaten falan dedi. olaya geçelim pek uzatmadan:
annesi üst kat komşusunu aramak istemiş telefonla, yalnız yanlışlıkla evdeki diger telefonu cevirmiş. diğer telefonu kızımız açmış:
-annen evdemi yavrum,
+bir saniye. demiş esas kızımız, içeriye annesine seslenmiş anne seni arıyorlar diye, annesi de telefonda olduğunu daha sonra aramasını söylemiş. kızımızda aynen yapmış tabi, anne de bunu duyunca tamam daha sonra ararım diyip kapatmış telefonu.
(bkz: ya böyle anlatınca komik olmadı ama bizi yarmıştı yaaa)
(bkz: bu da böyle bir anımdı)
