En kötüsü de cümleye "en kötüsü de" diyerek başlamaktır. Acının sonu var mı arkadaşlar hayatıma devam edebilmemin ya da giden 2 yılımı biri bana getirebilir mi çünkü bugün tam 2 yıl oldu ayrılmamızın üzerinden merak etmeyin daha dün gibi demiycem çünkü hem klişeleri sevmem hem de daha dün gibi değil depresif şarkılarla dolu dolu bi 2 yıl geçirdim öyle ki bunlar hayatımın fon müziği haline gelmiş ben de arkadan geçen figüran oyuncu olmuşum. Ama durun entrymi bi klişeyle sonlandırıcam. En kötüsü de siz dünya kadar emek vermişsiniz belki anne babanızı dahi onunla eşit değerde tutmamışsınız sonra ayrılmışsınız siz her erkekde ona dair bir parça ararken o gidip başkasını sevmiş üstelik sizin verdiğiniz emeğin zerresini vermeyen birini. E peki neden hayatımız böyle ? Sanki bir terziymişim de çok güzel elbiseler dikerken bırakın kendi söküğünü kendim yıllanmış bi paltoyla seneleri geçiriyor gibiyim. Şuan bu entrynin arkasında "çünkü emek verdiysen zor" ya da " hayırsızın biriydi fikrimce" tarzı düşünceler barınıyor. Peki ben ne zaman bi entrynin arkasına Serdar Ortaç yapıştıracak hiçbir şey umrumda değil boşver sesse gidelim kafasına ulaşacağım?
