asgari ücretin 4948 isviçre frangı, yaşanabilir düzeyde bi evin kirasının 2500 isviçre frangı olduğu ülke. maydanoz bile 12 frank, yemekler bok gibi. sadece doğası güzel ve suç oranları düşük. etiler/beşiktaş kadar biyer işte neredyese.
zenginliğinin kaynağı ise kara para ekonomisine dayanıyor. avrupa'nın kara kutusu bu ülke. uyuşturucu baronundan tutun, bin ladin gibi büyük teröristlere kadar bu ülkede hesabı olmayan suçlu yok gibi bişey. normalde herkesin selamı, sabahı kesmesi ve küresel mali piyasalardan banlanması gereken bi ülke. ki bu konuda sayısız gelişmiş ülkede tartışmalar yaşandı.
ancak olmuyor işte. çünkü isviçre, kanarya adaları kadar gariban değil ya da dubai kadar müslüman değil.
konumuza dönecek olursak, isviçre'de maaşlar türkiye'ye göre yüksektir. e-e-e eyvallah ama hayat da türkiye'den çok daha pahalıdır. herkes, herkesi şikayet eder. şikayet orada bi vatandaşlık görevidir. sen çalışabilecek durumda olduğun halde işsizlik maaşı alıyosan anında ihbar edilirsin. evinde izin almadan en ufak bi değişiklik vs yapamazsın. paran olsa da mülk edinmen kolay değidir isviçre'de ve asgari olarak orada ikamet etmen minimum süre en son 10 seneydi galiba. o da vatandaşlığa kabul edildikten sonra.
yani isviçre, türkiye gibi dingo'nun ahırı değil. kim kime, dum duma biyer değil. o yüzden gelişmiş ve hayat bi o kadar zor.
eğer ben yemem, içmem, yaşamam ve robot gibi sadece çalışır ve inek gibi otlayıp yatırım yaparım diyosanız isviçre'de biriktirip türkiye'de mal mülk sahibi olma şansınız var. ama bugüne dek böyle bi canlı görülmedi. yok la öyle bi insan. isviçre de çalışıp, orada paramı yerim dersen de, hayatın ne kadar pahalı olduğunu görürsün. türkiye'deki gibi öyle devlet herşeye karışıp seni sahiplenmiyo. sağlığı, eğitimi felan herşeyi para. paran yoksa ayvayı yersin.
en cimri adam bile insan sonuçta. canı yemek istiyo, yaşamak istiyo, keşfetmek istiyo. o yüzden çoğunluk para da biriktiremiyo.
