2770.
-
bazen yaşam fonksiyonlarının durması değildir. hayat fonksiyonlarının durmasıdır.
izbe bir dört duvar arasında aklına düşüverir, gecenin bu saatinde sigaranı sararken iç geçirirsin.
birden yüzün ekşir, burnunu çekersin, gözlerin dolar, güçlü durmaya çalışırsın.
Sonra da kendi kendine dersin "bovşer oğlum, kimse yok."
O anda koyuverirsin her şeyi. hıçkırık gelir.
Sadece 5 saniye sürer bu, sonra tekrar o ruhsuz, sert, erkeksi bakışları alırsın yüzüne.
"Sağlık olsun." dersin, bu kararı almam gerekiyordu dersin, hem zaten onun gönlü de başkasında fazla da üzülmez dersin.
Bir anda sanki tekrardan başlayacakmış gibi olur bu döngü, ama başlamazsın.
Erkekler ağlamaz ya!
Bu ölümdür.
Sardığın sigarayı kulağının arkasına takar, odanın kapısını aralar sessizce çıkarsın.
Sırtında bir el hissedersin "naber la nasıl gidiyor?" diye soran bir eleman.
Hayata döndüğünü anlarsın.
Asıl soru şu: Ölen bir insan hayata tekrar dönerse ne olur?
Bunu düşünerek yakarsın sigaranı, yaktığın sigarayla beraber aslında sadece senin kurduğun ve karşılığı olmayan ne hayalleri de yakıyorsun!
iç çocuk, sana içmek yakışıyor.
