Geçen otobuse binmek icin durağa gittim. 15-16 yaslarinda serseri tipli bir cocuk duragin bi ucunda oturmus simit puacasini yiyor. Rahatsiz olmasin diye durağin diger kosesine oturdum. Elimde telefon otobusun gelmesini beklerken seslendi cocuk elindeki simiti uzatarak abi bi parca alsana diye.. bu seslenis beni okdar mutlu ettiki insanlik diye birseyin var oldugunu hatirlatti.
