rahmetli mehmed akif hastadır, hiç geçinemedikleri hatta fikirleri itibari ile düşman bile denilebilecek peyami sefa, onu bu şekilde görmek için yanına gider, istiklal şairi akif, bitkin harap halde yatmaktadır, bir sandalye çeker oturur, şöyle, öne dogru egilir ve der ki;
* öküze dönmüşsün,
akif, hemen yatakta duvara dogru döner ve cevap verir,
