neye sahip değilse onu seyrediyor türk insanı. yoksa hiçbirimiz romantizmin dibine vurup, o evlerde yaşamıyoruz. akşamları camdan tatlı hayat oh ne güzel. bundan dolayı popüler oluyor. garip bir özdeşleştirme psikolojimiz var. sahip çıkıyoruz dizi karakterlerine, kurguları gerçek sanıyoruz. çoğu zaman şikayet ederim çok çabuk sıkılma huyumdan . ama söz konusu türk dizisi olunca iyi ki böyle bir huyum var diyorum. bir de soruyorlar papaz her gün pilav yer mi diye. bizim papazlar gayet de yiyor.
aklıma nazan öncel'in şarkısı geliyor aynı nakarat hep aynı aynı yarısı bayat hep aynı aynı...
