1.bu sabah gelirken düşündüm. korkmak ve kaybetmek yokmuş aslında. her şey akışkan, her şey şekil değiştirebilir ama kaybolmuyor.
sevgilim beni terk eder diye korkudan ilişkiye başlayamadığım insanlar süzüldü gitti hayatımdam. 10 sene sonra bir sabah serviste aklıma dank etti.
kaybetmek ne?
kaybetmiyorsun ki zaten.
yaşadığın güzel anlar senin oluyor. sonra gidebilir kalabilir bu bir kişisel tercihtir. ve insanları sevdikten sonra kişisel kararlarını anlayabilmek kabiliyet.
ama başlamadan ya bu nasılsa beni bırakır gider düşüncesi de fani hayatımıza uygun değilmiş. bu sabah anladım.
2.karşımızdaki kişiden beklenti içine giriyoruz. bize yapmadıklarıyla onu suçluyoruz. aslında yapsa ne güzel olur. o da beni kalıplara sokma diyor.
eski tavırların beni hale getirdi diyor. hitap şeklin çok hırçın ve agresif diyor. 22 yaşındaki halim ve bu günkü halim arasında ne değişti.
evet sorguluyorum. kendi içime dönüp seni keşfetmek seni sevmek istiyorum.
düz insan sevebilsem keşke ama nerede bir challenge var ben orada.
zamanla aşk olmaz aşk ya vardır ya da yoktur. aşk olmasa başka duygular vardır paylaşılan. ya da hiç bir şey paylaşmadın bitti diyelim.
teşekkürü borç bilirim bana en ufak duyguyu hissetiren, öğreten hayatımdan geçen herkese. onun görevi ve misyonu tamamdır gidiyorsa.
sana kattıkları yeterli ve değerli. acı ve ya tatlı hatıralar hepsine minnettar olalım.
evet doğru akşam yıllar sonra en samimi konuşmamı yaptım. bu yüzden bu kadar enerjim tavan doğru. ama bu enerji ben de zaten var.
Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!
asıl bende gizli mücize... işte hayatı güzelleştiren cümlem.
