çamaşırları makineye attık, yıkandı, asacağız,
benim çorabın teki çıkmadı,
anneannem kafayı yiyor,
bu çorap nerede, makineyi bozar,
çok üzülüyorum, makine bozulursa naparız, hayatımız biter,
gibi birçok söz sanatına başvurarak düşüncelerini anlatıyor,
ben her yeri didik didik ediyorum çorap yok,
yok allah yok.
akşama kadar çorap çıkmadı,
ananem artık ağlamak üzere,
kafası sürekli çorapta,
allahın işi makinenin etrafına iyice bakayım dedim, buldum çorabı pek sevindi,
bu olaylar olurken, telefondan bir arkadaşa da mevzuyu anlatıyorum, çorabı bulunca da geyik olsun diye çorabın fotoğrafını çekip atayım dedim, kucağıma koydum kamerayı açarken ananem geldi,
