son birkaç gündür tekrar yakaladığım, olmazsa olmazım.
melankoliyi seven insanlar vardır, bilirsiniz, acıdan keyif alan vs.
ben asla öyle bir insan olmadım, olamadım, etrafımdaki insanlar hep derdi kederi bastırdığımı/reddettiğimi söylerler.
birkaç zamandır, yaşadıklarımdan ötürü (reddedemeyeceğim/bastıramadığım birkaç hadise) mutsuzdum, hattası depresyondaydım ve birkaç gündür üzerimden bu hissi attığımı hissediyorum.
çok şükür.
umarım herkes mutluluğu uzun süre elinde barındırabilir.
