Geçen gün kuantum mekaniğinde kullanılmak üzere icat edilmiş bir formülün evrimsel bir yorumla birlikte psikolojik analizlerde de pekala kullanılabileceğini fark ettim.
Şöyle ki insan evriminin asıl dinamosu gen kopyalama kapasitesindeki artışı sağlamaktır. Arada da hatalar verip durur, yani biraz daha zeki olsun biraz daha zeki olsun derken bir de bakmışsın fazla zeki biri çıkmış ortaya sonuçta (bkz: newton) adam evrimsel sistemin dışına çıkıyor. Bu tip durumlar direk birikimli doğal seleksiyonla açıklanamıyor. Bildiğim kadarıyla da bu saçılmaları açıklayacak kadar kompleks formüllere genetikçilerin matematiği yetmiyor. Ben burdan bir nobel çıkarırım gibi geliyor bana ilerde. Bir de patlamalı evrimdeki veri analizlerini yapabilrsem.
