Bu aralar yaşamayı unutuyorum sözlük. Her gün en az iki defa konuştuğum annemi aramayı unutuyorum mesela. Sabah kalktığımda açlığımı unutuyorum kahvaltı yapmıyorum. Arkadaşımla otururken konuşmayı unutuyorum. Bu kadar insanın içinde kendimi unutuyorum günlerce konuşmasam yemesem içmesem nefes almasam yaşarmışım gibi. Hiçbir şeyden zevk almıyorum mesela ne çok severdim kalabalıkta insanları seyretmeyi ufağından dertlerini anlamayı ilişkilerini çözmeyi bugün baktım bunu da unutmuşum. Benliğim yok olmuş gibi. Ne kadar insan var çevremde onlara rağmen yalnızlığımda boğuluyorum. Avazım çıktığı kadar bağırmak istiyorum. Bir şey olsa beni mutlu eden durmam koşarım ona bir dakika düşünmeden ama yok şu günler beni mutlu eden küçücük bir şey yok. Düşünmemek için uyumak istiyorum. Keşke bir kocakarı ilmine sahip olsam diyorum düz yaşasam hayatı. Her duyduğuma inansam cehalettir belki de insanı mutlu eden. Sorgulamasam bir şeyleri olduğu gibi kabul etsem mesela. Düşünmesem hiçbir şeyi konuşmayı unutsam bir sabah kalktığımda konuşmayı ve zihnimdeki herşeyi unutsam. Renkleri sayıları isimleri şehirleri insanları tertemiz bomboş bir sayfam olsa yeni doğmuşcasına. Çok bilmek iyi değil sözlük bazen bilmemek daha iyi.
