istanbul, platoniğin umut veren sıradan bir davranışı sonucu içi içine sığmamak hali, ancak ertesine güne bombok bir şekilde uyanmak ama bu içi içine sığmamaklığı her defasında yaşamak iken,
ankara yorucu, yıpratıcı, karanlık ve uzun bir platoniklik evresinden sonra işlerin istenen şekilde olmayacağını anlayıp derin bir hissizlikten sonra huzura ulaşmak demek.
