duygularımın olmak istediğim kişiye ulaşmamda bir engel olarak görüyorum uzun zamandır. yavaş yavaş kapatmaya çalışıyorum hepsini ve bazen kendimi insanlıktan uzak hissediyorum. empati yoksunluğu gibi bir şey. böyle zamanlarda ağlamaya çalışıyorum. eskiden dudağımı ısırırdım, artık bu yetmiyor. ailemin ölümünü düşünmeye başladım. şu an bir telefon gelecek ve hepsinin öldüğünü söyleyecek bir görevli. artık bu da yetmiyor. filmler de ağlatamıyor. ağlamak istiyorum.
