Üniversite yıllarında, sabahları , hunharca kokan yurt yemekhanesi günlerinden sonra, ağzıma sürmediğimdir.
Midemi alt üst eden ennn birinci kokudur.
Kendim yemediğim gibi, aile efradına da yedirmem.
Yeneceği gün, tepsimi alıp, odamda kahvaltı ederim.
O mutfak temizlenir, paklanır, havalandırılır, oda kokuları sıkılır ve nihayet odamdan çıkabilirim.
Yazmak bile işkence!
