Bu şarkının bir yerinde, illa ki kendini buluyor insan.
En sevdiğiniz renk mor olmasa da, en sevdiğiniz kelime ‘asi’ oluyor mesela.
En sevdiğiniz oyun O’nu incitmek oluyor.
Zamanı yaralarla ölçüyorsunuz.
Ne bileyim, kök salamıyorsunuz sırf çekip gidebilmek için.
Sonrası bildiğiniz gibi.
"ipleri dolaşmış uçurtmalar misali.."
