silmarillionda nirnaeth arnoediad yani sayısız göz yaşı savaşında geçer bu söz.
belki kitabın en hüzünlü hikayelerindendir.
Daha gençken fantastik kurgu dışında bir şey okumazken tüylerim diken diken olmuştu bu bölümde.
Acayip fantastik hayaller kurardım o zamanlar zaten mal ama mutlu bir ergen.
"aure entuluva! gündüz yeniden gelecek!" diyordum. Kendimi hurin yerine koyarak.
Sonra dünya değişti eru'ya inancım kalmadı,
iluvatar insanları terk etti, morgoth zincirlerini kırarak yönetmeye başladı dünyayı ve ümit kalmadı.
galiba hala malım ama bu sefer karamsar bir mal.
Saklı kral turgon büyük ordusuyla yardıma geldiğinde bağırmıştı fingon
"utulie'n aure!aiya eldaliear atanatari, utulie'n aure! gün geldi!işte, eldar ve insanların babalarının halkı, gün geldi!"
ve onun sözlerine karşılık yer, gök ordusunun "auta i lome! gece bitiyor!" haykırışı oldu.
Savaş kazanılıyordu ancak doğulu insanlar ihanet etti. Ordular parçalandı büyük kıyım geliyordu.
Orada yaşandı insanların yaptığı işlerin en görkemlisi insan hador hanedanı direndi turgon'un gondolin'e dönebilmesi için zaman kazandırdı.
öldürülen hador insanlarının başları altın bir tepecik oluşturmaya başlamıştı ve en sonunda hurin tek başına kaldı..
kalkanını atıp baltasını iki eliyle kullanarak her öldürdüğü morgoth uşağından sonra
"aure entuluva! gündüz yeniden gelecek!" diye bağırdığı şarkılarda anlatılır.
bunu yetmiş kez haykırdı,
ama morgoth'un emriyle canlı getirilmesi gerektiğinden aşağılanmalar içinde angband'a sürüklendi..
