tabi kendi kafamda olan bir kaç düşünce bu, insanın sanki ölümü düşündüğünde içinde düştüğü boşluk hayatına anlam yüklemeye itiyor. sanki bu önemsizliği veya hiçliği gidermenin bir ürünü bu. onun sonrasında olan fikirler kadar bu dünyada da ölümün yarattığı etkinin eseri bence var.
biz hep ölümden sonrasına odaklanıp orada kendimizi giderme yoluna gidiyor olabiliriz ama bu burada bunu yapmanın mümkün olmadığının bir teslimiyetidir.
genede bunun bu dünyada, yaşarken etkilerini görmek gayet mümkündür. kendi ölümümüzün dışında başkalarının ölümünden yola çıkarak belli sonuçlara da varıyoruz ve bu da bize kendi ölümüzü hatırlatıyor.
mesela ölümün bir yansıması da ölüyü yüceltmektir. kültürlere baktığımızda kişiler kendi ölen yakınlarını yüceltmiş onlara değerler yüklemiştir. bu insanların bunu yapmasında olan amaç nedir?
bence onların varlığına dair bu denli vurgunun altında gene ölümünün hiçliği yatıyor. basit bir şey değil yani ölüm mevzusu ve üzerinde çok düşününce kafayı bile yedirtir insana.
hayatın karmaşasına kendini kaptırıp bunu unutmak lazım gibi, bununla başa çıkmanın bir yolu maalesef yok.
