Uyku kalesinin rüya kapıları açılır ve içine dolar. Sarsılıp uyandırılmadan hemen öncesine dek yaşadığın gerçekken bir saniye sonra tüm kurgu yıkılmış aptalca bir sersemlikle tanıdık olana alışma süreci ve nihayet unutuluş başlar. inandırıcılığını kaybeden her bir detay yavaş yavaş kaybolmaktadır. Halbuki bir saniye evvel hala rüyanın içinde salınırken tek gerçeğin bu olduğuna dair inancın tamdı. uyanmak için bir sebebin yokken uykuya doyarak uyanmak en büyük işkence şekli olmalı. Uyumak için değil rüya görmek için uyunmalı. Rüyaların verdiği görsel, işitsel ve madde dışı hazzı başka ne verebilir ki?
