laikliği geçiş döneminin (haklı olarak) sert uygulamaları ile yargılamak abestir.
laikliğin bir tanımı ve bir uygulama biçimi vardır ki asla din karşıtı bir sistem değildir.
başta da bahsettiğim gibi geçiş döneminde sistemi oturtmak ve çok başlılığı önlemek adına uygulanan sert politikalar bu dönem sonrasında da gelenek haline getirilmiş ve amacından bir nebze de olsa saptırılmış olabilir. bu laikliğin bir toplumu, özellikle de cahil bir toplumu ileri taşıyabilecek yegane formül olduğu gerçeğini değiştirmez.
bu ülkede din yok edilmek ve unutturulmak istenseydi bunu zamanın sosyalist devletleri gibi pek tabii gerçekleştirebilirdi devlet. lakin amaç hiçbir zaman bu olmadı.
halka dinini unutturmak isteyen bir adam kuran'ı anadile tercüme ettirir mi?
bunlar hep amacından sapmış, yozlaşmış dini modernize etmek ve olabildiğince özüne döndürmek için girişilmiş icraatlardır.
kafasına sarık denen ucubeyi takmadan dindar olamaz mı bir insan?
çarşafa girmeden örtünemez mi bir kadın?
yahut din dergahların, tekkelerin eline düşüp kuran'ın öğretilerinden saparsa bugün ortadoğu'da yaşanan it dalaşı ülkemizde de zuhur etmez mi?
boş işler bunlar moruk, geçeceksin bu mağdur ayaklarını.
sen üstteki soruma cevap ver bakalım;
halka dinini unutturmak isteyen bir adam kuran'ı anadile tercüme ettirir mi?
