tanımadığım bütün kadınlar adına
seviyorum seni
yaşamadığım bütün çağlar adına
seviyorum seni
enginlerin kokusu, sıcak ekmeğin kokusu adına
ilk çiçekler adına eriyen kar adına
insanın ürkmediği saf gönüllü hayvanlar adına
sevmek adına seviyorum seni
sevmediğim bütün kadınlar adına
seviyorum seni
kim yansıyor bana sen değilsen
ben kendimi pek az görürüm
sensiz uzayıp giden bir çöl görürüm yalnız
geçmişle bugün arasında
bütün bu ölüler vardı
atlayıp geçtiğim samanın üzerinde
delemedim aynamın duvarını
yaşamı sözcük sözcük öğrenmem gerekti bana unutur gibi
benimki, olmayan bilgeliğin adına
seviyorum seni sağlık adına
yalnız kuruntu olan her şeye karşı
seviyorum seni
zorla tutmadığım bu ölümsüz yürek adına
sen kuşku sanıyorsun kendini, oysa akılsın
sen başıma yükselen güneşsin
güvendiğim zaman kendime...