laanet olsun popüler kültüre deyip şuraya bir yere kusmak istiyorum.
yok koray avcı ile bir alıp veremediğim yok. benim laanetler okuduğum asıl şey; her tarafı hazinelerle çevrili bir milletin illaki bu hazineleri birinin kendisine göstermek zorunda kalmasıdır.
ne ruhu ne adı kirlenmemiş sanatçıların sazı ya da kalemi ellerine aldıkları zaman ortaya çıkardıkları o şeyin içinde, bir özlemin bilmem kaçıncı yılı, belki temiz bir aşkın yadı vardı. hislerin müziğe aktarılmasında 21. yüzyıl sanatçısının ancak arka koltuklardan izleyebileceği sorgulanamaz bir başarı bir samimiyet söz konusuydu. peki dünyaya bakış açısı fermuar deliğine sıkışmış olan bizim gençlik için tüm bunların ifade ettiği şey ne oldu? neşet ertaş.. ölene kadar kaç kişi tanıdı? hüsnü arkan?, birsen tezer? aşık mahzuni şerif? neden bu isimler odtü bilmem hangi bölümde okuyan gözlüklü çocuğun bilgi yarışmasına elenmesine neden oldu?
şarkı aynı şarkı. müzik aynı müzik. öncesinde tüm zamanların toplamında 400 000 dinlenmişken onu okuyan yeni çocuğun 2 yılda 50 milyona ulaşması için ihtiyacı olan şey uzun bir saç uzun sakal güzel bir kolye miydi? hüsnü akar, incecik tişörtler giyip sahnede at gibi koşturmadığı için mi bu kadar bilinmiyor. neşet ertaş türkülerini elektro gitarla söyleseydi ölmeden önce biraz hak ettiği değeri görür müydü?
en çok canımı yakan şey ise kızın biri yetenek sizsiniz e çıkıyor şarkıyı söylüyor. acun soruyor bu şarkı kimin diye salondaki herkes koray avcı diyor.
