yaşın ilerlemesiyle ters oranda azalan duygu. mutluluk duygusu. insan irildikçe mutluluk hedeflerini arttırıyor olsa gerek, zira çocukluğuma baktığımda bakkalın hediyesi sakızdan, cuma günü okul dönüşündeki rahatlıktan, beden dersinden, annenin yaptığı mis gibi yemeklerin kokusundan, oynanan oyunlardan, bayram günlerinden dahası birçok küçük şeyden delilerce mutlu olduğumu hatırlıyorum. bunlarla birlikte çok şey de yaşadım, aile içerisinde. fakat o sıralar bilincinde olmadığım için işin eğlence tarafını düşünüyordum hep. şimdi öyle mi? kendi mutluluğuma mütemadiyen set çekiyorum,
başkalarının mutluluklarına ortak olmaya başlamışım farkında olmadan, kendimden ümidi keserek.
düşlediklerimin peşindeyim, bu yolda yalnızım.
