4329.
-
istanbul diye ölürken sevgili tanrının beni attığı şehir.
güzel şehir.
ama tabii beklentiler her dönemde her konuda insanı üzmekten ziyade süründürdüğü için ister istemez boğuluyor insan güzellikler içinde.
'' aklım karmakarışık bulanık hislerim
sanırım kör oldum görmüyor gözlerim
evimden çok uzakta bir yerdeyim
geri dönüş yolunu bulamaz bir haldeyim ''
gerçekten...
