hormonsal bir olay olup sabahleyin minibüste başıma gelen olay.
sabahleyin minibüse bindiğim sırada zorunlu sebeplerden dolayı en öne geçtim. bir nevi muavin görevi görüyordum. ama üstüme bu kadar büyük bir sorumluluk yüklendiği için biraz altında eğilsem de görevimi başarı ile yerine getiriyordum. 2 tane köprüyü verirken bir anda gelen 1 tane bakkal beni dumura uğratsa da başarılı olmuştum.
minibüsteki herkes bana hayranlık ile bakıyor nasıl bu kadar başarılı bir inşaat mühendisi olduğumu kavramaya çalışıyorlardı.
bu arada yeni server'ımız hayırlı olsun.
neyse işte tam sokağa girişte bekleyen kalabalığın arasında o vardı. minibüse bindiği sırada şuradan 1 tane sahil uzatır mısın derken biraz mahcup biraz da hayranlıkla bakıyordu. ben gördüğüm gibi kitelenmiştim. diğer yolcuların uzattığı parayı görmezden gelir iken müstakbel yengenizin parasını sanki slow mooşın alıyormuşum gibi geldi. aldığım parayı vermedim tabi. kendi cebimden çıkardığım paradan verip hani olmazsa diye bende hatıra kalsın diye parayı özel cebime attım.
sonra 2 3 defa göz göze geldik. sanki bana hadi ama minibüsün içinde ilan-ı aşk eyle diyordu. bağırıyordu gözleri ile. o siyahtan maviye çalan bembeyaz simasında ay gibi parlayan gözleri ile. biraz geriye doğru bıraktığı beresi ile avril lavigne'nin ilk zamanlarındaki o haşarı kaykaycıyı andırmıyor değildi.
yapamadım. minibüste bana karşı inanılmaz bir saygı ve sevgi vardı. onlara mahallemizin bacısına sarkan biri olarak görünmek istemedim.
durağa geldiğimiz sırada kaptan inecek var der iken bütün minibüsten bir iç çekiş geldi. bazılarının gözlerinin yaşardığını gördüm. üzülmeyin dedim. yarın sabah yine aynı minibüste yine aynı güzergahta yine aynı güzellikler ile yine aynı mükemmel ülkede işlerimize ve okullarımıza bu araba ile beraber gideceğiz.
inerken yüzünde biraz hüzün yakaladım ceylanımın. neden iniyorsun diyordu. seninle en azından iki durak daha gitmek var iken neden bu kadar erken ayrılıyoruz diyordu. gözleri ile tabi. ikimizde mahallemizin namuslu birer genci idik. mahallenin onurunu ayaklar altına alamazdık.
başka zaman dedim kara gözlüm başka zaman sevdalım başka zaman hayatımın ilk ve sonra baharı. işte böylelik ile bu hafta aşık olduğum bir insandan bu şekilde ayrılmıştım. geçen haftadaki metro güzelinden daha iyi gibiydi bu.
özet : neyse kankiler sabah minibüste bir kız ile bakıştık. la kız bana baya baktı. ben bu güzellikte kız bana bakmaz dedim ama baya minibüsten inerken gözlerimin içine baktı. anasını satayım sen bana varsan ben seni minibüs köşelerinde süründürür müyüm be sultanım.
şimdi işin yoksa çık kalfaya neden kolonu böyle diktin diye sor. sikeyim böyle hayatı.
