normalleşmesi durumunda, düşünebilen bireyler için, hayattan alınacak zevki azaltacak şeylerdir.
düşünmeden konuşmak,
amacına ulaşmak için her tür pisliğe bulaşanları eleştirirken, fırsatını bulduğu anda aynısını uygulamak,
haklı olduğundan emin olduğu halde, sırf haksızların sesi daha çok çıkıyor diye sessiz kalmak,
adaletin, sadece ilahi yolla tecelli etmesini beklemek, hakkını aramamak,
empatiyi, karşısındakinin kendi açısından bakma zorunluluğu olarak görmek ve böylelerine tahammül etmek,
etik değerleri oluşmamış ilim sahibi kişilere, hadsizliklerinin farkına varması için müdahale etmeyip, düzenin değişmesi lazım diye boşa konuşmak,
aynı kulvar, branş ya da meslekte rakibimiz sayılacak ve değer yargılarımıza göre ciddi yanlışları bulunan kişilere, makama duyulan yalakalık sebebiyle tahammül edip, (kötü olan) hiçbir şeyin değişmemesine sebep olmak,
baskıcı öğretmenden korkan neslin, mülayim öğretmenin tavsiyelerini dikkate almayıp, barbar öğretmenin ödevlerini harfiyen yapması sonucu, yanlış strateji izleyen öğretmenin haklı çıkıp, doğruyu yapmaya çalışanın haksız olması ve nihayetinde yetişecek neslin, başında amir varken çalışıp amir yokken kaytaracak karaktere doğru emin adımlarla ilerlemesi,
liyakat denilen şeyin uygulamadan kalkmakta olması
gibi örneklerin, farkındalık oluşturması ümidiyle...
