Bana gözümün içine baka baka, kalbinde ve aklında başkasının olduğunu söyledin ya, o gün bitirdin sende bana ait ne varsa. Kalbinde ve aklında başkası varken benimle denemeye kalktın, benimle bir şeyler yaşadın, bana umut verdin ya, bu yaptıklarını asla affetmeyeceğim. Bana eskisi gibi bir şeyler hissetmediğinin, o eski sen olmadığının zaten farkındaydım, zaten bu yüzden de uzatmadım ya. Fakat hiç anlayamadım kalbinde birinin olduğunu, beni bu kadar kolay unutup hemen başkasından hoşlanabileceğini. En ufak bir ihtimal vermemiştim. Canımı da en çok bu acıttı ya zaten. Beni unutmuş olman ya da bana eski hislerini hissedememen değil. Bana göre bu kadar kısa bir sürede, hemen yerimi başkalarının almış olduğunu bilmek acıttı canımı. Ama asıl suç ben de ki bu ayrılığın suçlusu ben olmamama rağmen, beni terk eden, ilk ayrılık teklifini yapan, 1.5 sene boyunca bana hiç gelmeyen bir insanla gidip yeniden denemeye kalktım. Son aptallığımı yaptım artık sana karşı, son iyi niyetimi de. Vicdanım rahat. Artık ne aklımda, ne de kalbimde hiç soru işareti yok çünkü sevilmediğimi biliyorum artık, istenmediğimi biliyorum, bu Dünya üzerinde benim için atan 1 tane bile yürek olmadığını biliyorum. Üzerimden bir yük kalktı gibi bir şey oldu. Buruk bir özgürlük hissediyorum. Bunu söylemek istemezdim ama, mutluluğu senden daha çok hak ediyorum ben. Sana davrandığımdan çok daha iyi davranacağım bir sonraki aşkıma, sende yaptığım hataları onda yapmayacağım, beni senden daha çok sevecek biriyle birlikte olacağım, ve en önemlisi de seni sevdiğimden daha çok seveceğim o insanı. Ben senden öncekilere karşı ne hissettiysem, sana da aynılarını hissedeceğim, bundan hiç şüphen olmasın. Sen benim artık, hiçbir şeyimsin.
