Soluk alıp vermemek kadar gerçek, çünkü artık soluk alıp vermemek. Akan hayattan elini eteğini çekmek. Aslında en basiti çünkü artık hiç bi eylemin faili olmama/olamama durumu. Tanımı kendi içinde bi yokluk, yoksunluk barındırıyor. Artık bu dünyada gülememek, gezememek, sevinememek, eğlenememek, özleyememek, kızamamak, ağlayamamak, bağıramamak... yaşayamamak. Aslında en basiti di mi? Dur ve kal. Hakkında canlıların çok konuştuğu ama hiç anlamadığı bi gerçek ölüm. Çünkü en değerlilerinden biri ölmeden ve öldükten sonra bile insan ölüme bambaşka bakıyor. Acaba kendisi ölünce nasıl bakacak ölüme.
