(3 Kasım 96)
19 yıl önce bugün derin bir yara aldık. Tıp ki su an ki halimiz gibi vahim hal ve durumdaydık. Bu hal yüreğimiz için geçerliydi. Lakin tek bir fark var; yıllar önce bugün kahpece elimizden alınan, şehit verdiğimiz bu kutlu davada yer alan kıdemli adamlar davanın adamıydı. Adamın adamı değildi. "Bir tek Türk'ü ezdirmem!" Diyenlerimiz vardı. Simdi "Tavrımız çok net ve sert olacaktır!" Diye tehdit savuranlarımız.. Türkeş izinden gidenlerimiz vardı, simdi koltuğa sıkı sıkı sarılan adamı kutlayanlar.. Davasının doğruluğundan zerre şüphe etmeyen, canını ortaya koyan Ülkücülerimiz vardı, simdi akpli Ülkücülerimiz.. Uzun lafın kısası o vakitler kurşun gibiydik, simdi ise boş bir kovan...
Mekanın Tanrı katı, Durağın Uçmağ, Tinin Şad olsun Reis'im..
